Hulpverlener het laten weten?

Voor iedereen die algemene vragen heeft. Onderzoekers, studenten en/of radio/tv-programma's, mail naar info@zelfmoord-forum.nl voor de mogelijkheden.

Moderator: Modgroep

veronika

Hulpverlener het laten weten?

Bericht door veronika » di nov 27, 2012 18:21

Hallo allemaal,

Ik vraag mij af... stel dat ik mijn hulpverlener/psychologe mijn plannen laat weten, wordt ik dan opgepakt of opgesloten?
Hier ben ik namelijk bang voor... bang dat ik geen controle meer heb over mijn keuze en dat ze dan denken dat ik gestoord ben en mij tegen mijn wil gaan opsluiten.

Weet iemand hier iets over???

Liefs,

Veronika.

Gebruikersavatar
Hope
Moderator
Berichten: 4743
Lid geworden op: zo dec 31, 2006 16:17
Locatie: Noord-Holland

Re: Hulpverlener het laten weten?

Bericht door Hope » di nov 27, 2012 19:47

Ik denk dat iedere hulpverlener die inziet dat jij serieus van plan bent om zelfmoord te plegen zal proberen je gedwongen op te laten nemen middels een IBS of een RM. Ik denk zelfs dat ze dat verplicht zijn.

Ik denk wel en weet uit ervaring dat praten over zelfmoord geen taboe is. Ik praat met mijn therapeute regelmatig over mijn suicidale gevoelens. En dat kan best ver gaan. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet precies weet waar de grens ligt. In mijn vroige therapiegesprek heb ik bijvoorbeeld heel duidelijk aangegeven niet meer te willen leven. Nou ken ik mijn therapeute al zes jaar en is het niet de eerste keer dat ik zulke uitspraken deed. We praatten erover en ze weet dat ik het echt meen en het niet een schreeuw om aandacht is, maar toch laat ze me gewoon de deur weer uitlopen

Ik vraag me alleen af, als je voor jezelf die keuze al zo duidelijk hebt, waarom zou je het dan een therapeut vertellen? Is het om afscheid te kunnen nemen, of wil je toch nog met iemand kijken naar het waarom en of er geen andee oplossing is?
Don't let someone dim your light, simply because it is shining in their eyes

It is my decision how I look, and your decision how you look at me

Tigers don't loose sleep over the opinion of sheep

veronika

Re: Hulpverlener het laten weten?

Bericht door veronika » di nov 27, 2012 19:52

Ja zo'n vermoeden had ik al. :( nou ik had wel afscheid willen nemen, maar dat is dus een risico.

Wat is het jammer dat het zo moet. Geen face 2 face afscheid kunnen nemen. En dan vragen nabestaanden zich af waarom ze geen afscheid hebben kunnen nemen: tja als je zegt dat je het gaat doen dan pakken ze je op. Catch 22 situatie.

Daanz

Re: Hulpverlener het laten weten?

Bericht door Daanz » vr nov 30, 2012 19:01

Ik ben het niet helemaal met Niets eens. Het is ook een beetje de persoonlijke overtuiging van de hulpverlener.
Ik heb het meegemaakt dat ik er ernstig over dacht zm te plegen. Ik had het er al weken met mijn peut over. Ik kwam daar en zei dat ik het zou doen. We hebben samen gehuild. Ze vroeg waar ik het wilde doen. Ik zei dat ik het graag wilde doen op de plek waar een bepaald schilderij van haar gemaakt was. Ze heeft me het adres opgeschreven van het bos waar het meer lag.
Ze had me ook andere opties gegeven.
Maar ze begreep me, ze begreep dat ik op dat moment totaal moe gevochten was en wilde opgeven. Ze dacht er niet aan om me gedwonen laten op te nemen. Omdat ze vind dat elk mens het recht op zelfbeschikking heeft.
Ik denk dat als het een impulsieve beslissing geweest was, dat ze dat misschien toch gedaan had maar dit was een heel doordachte keuze.
Toen ik in de auto stapte en daar weg reed wist ik dat ik 3 keuzes had voor mezelf. 1 zm plegen op die plek. 2. naar huis rijden en verder knokken. 3. naar een klooster gaan waar ik even weg zou zijn van de maatschappij.
Uiteindelijk is het naar huis gaan geworden. En ik ben er nog.

Mijn begeleidster van beschut wonen heeft een beetje dezelfde visie. Als ik echt dood wil, dan kan ze me niet dwingen om te leven. Ze zegt alleen dat ze me zou missen heel erg. Maar als ik het echt zou willen doen, dan was ze bereid in de mate van het mogelijk mij te helpen in het reine te komen en vb een afscheidsbrief of muziek of wat dan ook te regelen.

Dus ik heb het al anders mee gemaakt.

Daanz

hupeldepup

Re: Hulpverlener het laten weten?

Bericht door hupeldepup » vr nov 30, 2012 21:55

Fijn Daanz dat je deze ervaringen hebt.

Ik zal dan nu in het kort mijn stuk vertellen, dit is ook kort omdat het juridische gedeelte nog moet komen.

Ik heb dit jaar aan een vervangend huisarts verteld dat ik eutenasie wilde dit werd natuurlijk niet ingewilligd, dat doen ze meestal alleen als je fysieke pijn hebt en je familie hier achter staat.
Een aantal dagen later vertrok ik zwaar overspannen van huis, nadat ik die zelfde huisarts voor de zoveelste maal had verteld dat ik niet het water in wilde rijden maar ergens rustig wilde sterven m.b.v. een pilletje.
Na een aantal tefoontjes werd mij verteld dat ik naar het ziekenhuis kon om te worden geholpen/te praten met mijn wens.
Daar aangekomen heb ik het hele verhaal verteld aan de mensen waar ik na toe werd gebracht, tot er het hoofd van de afdeling naar binnen kwam gewaggeld.
Deze vertelde mij met een glimlach dat hij daar mij niet mee ging helpen, dus toen zie ik dan zijn we uitgepraat en hoorde nog toen ik de ruimte uitliep "oke".
Ik kwam er snel achter dat ik op een afgesloten deel van het ziekenhuis zat en ben toen vertrokken via de nooduitgang.
Buiten op de parkeergarage kwam er nog personeel naar mij toe dat vroeg waar ik heen ging maar ze vertelde niet dat ik niet gaan mocht.
Ik stond iets later in een supermarkt om iets te drinken te halen toe ik hardhandig door 6 agenten van achter tegen de grond werd gewerkt.

Ik werd meegenomen zonder opgave van redenen en met o.a. zwaar gekneusde ribben terrug naar wat later de paaz bleek.
Daar werd ik in een met bloedspetters bezaaide sepereerruime gedeponeerd, en toen ik om medische hulp vroeg werd er door de afdelingshoofd gezegt dat ik eerst maar een mee moest werken.
Ik had geen flauw idee waaraan, dat is mij nooit verteld.
Na 2,5 uur daar naakt te hebben gezeten kreeg ik van de crisisdiens die langs kwam de keuze of daar blijven of naar een gesloten afdeling elders, ik heb toen uiteindelijk gezegt dat als dat de enige keuzes waren die ik had ik dan i.g.g. weg v.d. Paaz wilde.

Ik ben dus gesepereerd geweest en moest verplicht overnachten op een gesloten afdeling, terwijl er geen ibs was!
Dit terwijl ik altijd had gezegt dat ik geen zelfmoord wilde plegen, maar omdat ik door een paar mensen verkeerd ben begrepen hebben ze deze iligale en zwaar traumatiserende actie wel uitgevoerd.
En zeggen nu o ik had het toen zo begrepen, en jammer dat jij je daar nu zo rot over voelt.

Zo dat is er uit.
Voor de gene die zegt dat geloof ik niet, ik wil best na afloop van de recht en of tuchtzaken de zaak nummers doorgeven kun je zelf doorlezen..

Gebruikersavatar
Hope
Moderator
Berichten: 4743
Lid geworden op: zo dec 31, 2006 16:17
Locatie: Noord-Holland

Re: Hulpverlener het laten weten?

Bericht door Hope » za dec 01, 2012 12:04

Ik geloof je absoluut en ik heb al vaker dit soort verhalen gehoord van lotgenoten. Maar dat neemt niet weg dat het een bizar verhaal blijft. En dat dit voor mijn gevoel ook niet de manier is om om te gaan met een (mogelijk) suicidaal persoon.

Ik weet niet wat de goede oplossing zou zijn.

Ik vind namelijk Daanz dat wat jouw hulpverlening doet, ook geen oplossing. Door jou min of meer te steunen in het idee van zelfmoord plegen, zouden ze mij het gevoel geven dat ik toch niet meer beter zou worden. Als dat wel zo zou zijn, zouden ze mij dat toch immers vertellen en me overhalen niet dood te gaan, omdat een beter leven wacht? Het zou mij moedeloos maken.

Ik heb een therapeute gehad die mij zelfs adviseerde zelfmoord te plegen. Ik zou volgens haar bij de 10% van mensen met Borderline horen die uiteindelijk toch zelfmoord pleegt. Dus waarom tijd verspillen met gesprekken en werken aan mezelf....

Ook niet de goede oplossing.

Nu heb ik zoals ik al eerder schreef een therapeute waar die gevoelens bespreekbaar zijn. Of ik het echt zou doen, daar hebben we het eigenlijk nooit over. Toen ik pas bij het GGZ kwam, wilden ze dat ik een verklaring zou tekenen dat ik geen zelfmoord zou plegen. En dat vond ik echt het domste ooit. Wat wilden ze doen als ik me er niet aan zou houden, me terughalen? Dat heb ik dus ook geweigerd. En nu, weten zij dat ik rondloop met die gedachtes, dat ik dissocieer en regelmatig zwaar in crisis ben, ik dus een risicogeval ben, maar geen idee wat ze anders zouden moeten doen dan ze nu doen. Niet zonder mij mijn eigen regie af te pakken en ervoor te zorgen dat ik nooit meer over die gevoelens praat en op een dag gewoon dood ben, zonder dat zij het hadden zien aankomen.
Don't let someone dim your light, simply because it is shining in their eyes

It is my decision how I look, and your decision how you look at me

Tigers don't loose sleep over the opinion of sheep

veronika

Re: Hulpverlener het laten weten?

Bericht door veronika » za dec 01, 2012 19:53

Wat erg voor je hupeldepup! echt heel naar! :cry:

veronika

Re: Hulpverlener het laten weten?

Bericht door veronika » za dec 01, 2012 19:55

@Niets,

Ja dat is wat ik graag zou willen: met iemand kunnen praten zonder te oordelen. Misschien helpt het praten juist wel om het te voorkomen... soort van dialoog... als we het risico lopen om opgesloten te worden, dan is dat een hele nare gedachte en zal alles in het geniep moeten plaatsvinden...

schildpad

Re: Hulpverlener het laten weten?

Bericht door schildpad » do dec 13, 2012 02:29

@Het is totaal onrechtvaardig dat de overheid mensen kan opsluiten die willen sterven, alsof er een plicht bestaat om koste wat kost te blijven leven. :(
En het werkt zelfs tegenstrijdig: hoe vaker mensen gedwongen worden opgenomen, hoe minder mensen nog durven te praten over plannen om jezelf te doden en hoe makkelijker mensen zich gaan afzonderen en die gedachtes veranderen tot concrete plannen. Niemand merkt er dan nog wat van, tot ...... boem .... er weer iemand voor de trein springt. :( Kortom, het taboe over zelfdoding moet verdwijnen, net als gedwongen opnames.

Gebruikersavatar
Hope
Moderator
Berichten: 4743
Lid geworden op: zo dec 31, 2006 16:17
Locatie: Noord-Holland

Re: Hulpverlener het laten weten?

Bericht door Hope » do dec 13, 2012 12:14

Ik geloof dat we ergens anders deze discussie al hebben, maar ik kan het even niet meer vinden. Voel me een beetje een roepende in de woestijn wat betreft dit onderwerp. Het komt niet aan wat ik zeg.

Ik ben het 100% eens met de regel om mensen onvrijwillig op te nemen op het moment dat ze een gevaar zijn voor zechzelf of anderen. Nog los van de wet die zegt dat zelfmoord niet mag, is het ook ter bescherming van de desbetreffende persoon.

Maar dat wil absoluut niet zeggen dat gedachten aan zelfmoord taboe zijn. Ik zou zeggen, zoek hulp en probeer het uit, dan zul je zien dat er veel meer kan dan wat jullie nu denken. Het is echt niet zo dat als je zegt dat je het leven niet meer ziet zitten, je meteen voor altijd opgesloten wordt. Ik heb het hier regelmatig tot in detail met mijn therapeute over gehad. Zij weet dat ik alles in huis heb voor het plegen van zelfmoord en dat dat ook zal lukken mocht ik het plan uitvoeren. Op dit moment is mijn doodswens elke sessie onderwerp van gesprek. Zij weet hoe graag ik op dit moment dood wil. En toch zit ik nog steeds thuis achter mijn eigen laptop dit te schrijven. En is het woord opname nog niet gevallen, laat staan IBS of RM.

Ik denk wel dat het juist belangrijk is om erover te kunnen praten. Omdat je dan de oorzaken kunt onderzoeken die onder dit gevoel liggen. In mijn ogen is (denken aan) zelfmoord vaak een mechanisme om niet te hoeven voelen, om niet te denken aan alle dingen die maken dat je niet meer wilt leven. En juist door die dingen te bekijken en te behandelen, neem je het gevoel weg. Maar wanneer het gevoel niet bespreekbaar is, zul je ook nooit de onderliggende redenen te horen krijgen...

Maar nogmaals, mijn ervaring met de hulpverlening is echt veel genuanceerder dan wat hier op het forum de heersende mening is. Ik heb veel therapeuten (goede en slechte) voorbij zien komen, met veel van hen mijn doodswens besproken en ik ben geen enkele keer opgesloten....
Don't let someone dim your light, simply because it is shining in their eyes

It is my decision how I look, and your decision how you look at me

Tigers don't loose sleep over the opinion of sheep

schildpad

Re: Hulpverlener het laten weten?

Bericht door schildpad » do dec 13, 2012 14:20

[quote="Niets"] Nog los van de wet die zegt dat zelfmoord niet mag quote]

Welke wet bedoel je? Jij woont toch ook in Nederland? Zelfdoding is hier gelukkig legaal.

Gebruikersavatar
Hope
Moderator
Berichten: 4743
Lid geworden op: zo dec 31, 2006 16:17
Locatie: Noord-Holland

Re: Hulpverlener het laten weten?

Bericht door Hope » do dec 13, 2012 16:40

Ik heb het maar eens opgezocht. En je hebt gelijk Schildpad. Het enige wat strafbaar is is hukp bij zelfdoding. In belgie is het trouwens niet echt duidelijk of het wel of niet legaal is.
Don't let someone dim your light, simply because it is shining in their eyes

It is my decision how I look, and your decision how you look at me

Tigers don't loose sleep over the opinion of sheep

schildpad

Re: Hulpverlener het laten weten?

Bericht door schildpad » do dec 13, 2012 17:34

Ja, in Nederland is hulp bij zelfdoding inderdaad strafbaar. Als je iemand medicijnen verstrekt en weet dat het dodelijk is en diegene daar zichzelf mee wil doden, of zelfs de medicijnen klaarmaakt om in te kunnen nemen. Maar zoiets kunnen officiers van justitie gelukkig moeilijk bewijzen.
Als je algemene informatie verstrekt of vragen beantwoordt over welke medicijnen of methodes dodelijk zijn, of weet dat iemand zichzelf wil doden zonder het te melden, of zelfs erbij blijft om morele steun te bieden aan iemand die op het punt staat zichzelf te vergiftigen met medicijnen, ben je NIET strafbaar. :wink:
Kortom, actief meehelpen is dus verboden.
Dat zei de officier van justitie in de documentaire "Mag ik dood?"

Gast1

Re: Hulpverlener het laten weten?

Bericht door Gast1 » za dec 15, 2012 05:47

Deleted
Laatst gewijzigd door Gast1 op vr mei 08, 2015 09:37, 1 keer totaal gewijzigd.

QueSeraSera

Re: Hulpverlener het laten weten?

Bericht door QueSeraSera » ma dec 17, 2012 16:56

Ik heb het mijn spv'er toentertijd laten weten hoe ik erin stond.
Ook heb ik aangegeven dat opname geen optie was en als ze me zouden dwingen, ik er dan alsnog tussen uit zou knijpen zodra ik ook maar iets aan vrijheden zou hebben.
Heb haar dus flink met haar rug tegen de muur gezet, waar ze NIET blij mee was.
Mocht gelukkig altijd vrijuit praten en ze heeft alles gedaan wat ze kon om me om te praten, ook omdat ze het idee had dat er nog een klein beetje twijfel was, wel gaf ze aan dat als ik echt niet anders wilde, ze me moeilijk kon tegenhouden.
Ik heb die hulp met beide handen aangegrepen toen en ben er nu best blij mee.
Later heb ik tijdens suïcidale periodes gezegd dat het niet mijn bedoeling is/was om haar met haar rug tegen de muur te zetten, maar dat ik soms geen andere uitweg zie.

Plaats reactie