Wanneer ben je een crisisgeval?

Hier kan verder gediscussieerd worden over de door de psycholoog beantwoorde vragen. Gebruikersreacties zijn WEL toegestaan

Moderator: Modgroep

Plaats reactie
Gebruikersavatar
Laconiek
Berichten: 390
Lid geworden op: ma jan 18, 2016 18:12

Wanneer ben je een crisisgeval?

Bericht door Laconiek » ma mar 14, 2016 11:58

Hallo Sabine.

Ik loop nu voor enkele weken bij mijn psycholoog en de laatste sessie heb ik besloten het onderwerp betreft mijn suïcidale gedachten aan te snijden. Mijn psycholoog heeft aangegeven dat we eerst aan de slag gaan met het crisisplan - waar ik zeer sceptisch tegenover sta, wat mij betreft zijn het onzinmethoden -, maar dat ik het zelf moet aangeven wanneer ik het idee heb dat ik een crisisgeval ben en de crisisdienst gebeld moet worden.
Nou word ik geplaagd door een zeer laag zelfbeeld en het eeuwige gevoel alles te overdrijven, waardoor ik geen eerlijke kijk kan krijgen op mijn gevoelens. Daarom zocht ik naar een soort richtlijn en vond ik dit. Volgens dit schema sta ik met mijn ene been in fase ambivalent, maar met het andere in ernstig. Dit is omdat ik veel aspecten heb van fase ernstig, maar nog niet alles. Mijn vraag is, inschattend op wat ik hier vertel, wat denkt u hier van? Moet ik mijn psycholoog aangeven dat ik richting crisisgeval ga, of moet ik het op ambivalent houden?

Ik kan overigens nog een iets uitgebreidere versie van mijn suïcidale gedachten toevoegen, mocht dat u het wat makkelijker maken hier een oordeel over te hebben. Deze is wel vrij lang - 2 tot 3 pagina's, dus vandaar dat ik hier niet meteen voor kies en de keuze aan u overlaat.

Mijn dank!
I'll pray that one day you see: the only difference between life and dying is one is trying. That's all we're going to do, so try to love me and I'll try to save you.

Psycholoog
Berichten: 57
Lid geworden op: do nov 26, 2015 21:25

Re: Wanneer ben je een crisisgeval?

Bericht door Psycholoog » ma mar 14, 2016 13:12

Beste Lestuiqe,
Bedankt voor jouw vraag! Allereerst denk ik dat het goed is te zeggen dat ik het heel dapper en goed vind dat jij het onderwerp suïcidaliteit bespreekbaar hebt gemaakt in jouw behandeling. Alleen wanneer jouw behandelaar weet wat er daadwerkelijk bij jou speelt kan hij/zij jou optimaal helpen.

Wat betreft het crisisplan kan ik mij voorstellen dat jij zelf misschien niet altijd het nut daarvan inziet. Uit onderzoek is echter wel gebleken dat een crisisplan heel erg goed helpt wanneer het het voorkomen van zelfmoord betreft. Ik vind het dan ook wel heel verstandig van jouw behandelaar hier aan vast te houden.

ik kan mij goed voorstellen dat het soms erg zoeken is naar wanneer je nou in crisis bent of niet. Ook dan kan een crisisplan uitkomst bieden. In zo'n plan zou je hele heldere omschrijvingen op moeten nemen van wanneer jij in crisis bent of niet. Vraag hiervoor vooral ook input uit jouw omgeving: wat zien mensen aan jou wanneer het niet goed met jou gaat? Maar ook; waar merk jij dat zelf aan? uit jouw vraag maak ik op dat jouw crisisplan hierin nog te weinig houvast biedt. Dit lijkt mij verstandig om met jouw behandelaar te bespreken en samen het crisisplan volledig te maken. Wanneer je daar nu samen mee aan de slaag gaat kom je vast ook dichter bij het antwoord op jouw vraag in welke fase jij nu verkeert. Je kunt dit misschien ook meer een signaleringsplan gaan noemen waarin je dus de signalen vastlegt van de verschillende fases waarin jij kunt verkeren. Jouw behandelaar is degene die jou hierin beter kent dan ik en het lijkt mij dan ook beter die vraag samen met hem/haar te beantwoorden.

Ok, ik hoop jouw vraag zo goed te hebben beantwoord! ik wens je iig veel succes!

Groet Sabine

Gebruikersavatar
Laconiek
Berichten: 390
Lid geworden op: ma jan 18, 2016 18:12

Re: Wanneer ben je een crisisgeval?

Bericht door Laconiek » ma mar 14, 2016 14:39

Dank voor uw snelle antwoord.

Dus als ik het goed begrijp kan u me geen informatie geven betreft wanneer je een crisisgeval bent? Het probleem is namelijk dat ik niet alles uit kan spreken en mijn psycholoog er dus geen goede inschatting van kan maken. Mijn omgeving weet niet van mijn suïcidale gedachten, dus die kunnen ook geen indicaties geven. Maar ik vertrouw mezelf ook niet, omdat ik last heb van sterke zelfvervreemding - ik begrijp mezelf ook niet meer - en een ernstig laag zelfbeeld. Dit was eigenlijk een beetje mijn laatste hoop voor een soort beschrijving wanneer iemand volgens de psychologen-wereld als een crisisgeval word beschouwt (:

Over mijn crisisplan zal ik maar niet te lang door gaan, want mijn frustratie zit daar hoog over. Maar het komt er op neer dat het gewoon niet op mij aangepast is. Het zal best dat het geholpen heeft bij veel mensen, maar in het geval van dit basisplan ben ik denk ik een uitzondering, want het werkt niet. Bovendien heeft ze mijn coping-method weggenomen: am. De situatie is momenteel alleen maar aan het verergeren met dit crisisplan, in de plaats van verbeteren.
Hier heeft u natuurlijk weinig aan, maar ik wilde het toch even kwijt aangezien u het eens bent met mijn psycholoog om dit plan door te zetten (:
I'll pray that one day you see: the only difference between life and dying is one is trying. That's all we're going to do, so try to love me and I'll try to save you.

Plaats reactie