Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord gepleegd

Mensen die iets willen vragen of vertellen over de verwerking van pijn en verdriet.

Moderator: Modgroep

dutchy77

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord gepleegd

Bericht door dutchy77 » za feb 28, 2015 13:41

Beste Rian,

Ik snap je reactie en span hoe je reageert. Voor mij is het de vraag of mijn haat (bij gebrek aan een beter woord) jegens mijzelf opweegt jegens de pijn die ik mijn zus, ouders en later nichtjes (nu allebij beneden de drie) aan zal doen. Moet ik alleen doorgaan voor hun? Dat kan, heb ik defacto ook gedaan voor de afgelopen drie jaar en daarvoor eigenlijk ook. Maar is dat eerlijk ten opzichte van mezelf en uiteindelijk ten opzichte van hun. Nog vijftig jaar door met de wetenschap dat ik waarschijnlijk nooit gelukkig zal worden? Door voor mijn ouders omdat ik niet wil dat ze hun kind moeten begraven? Ik weet het niet?
Daarnaast, hoe zwaar is het om iemand van wie je houdt niet gelukkig te zien, jaar in jaar uit, decennia in, decennia uit. Dat levert ook een enorme psychische belasting op. Dan is misschien de pijn in een keer wel beter, een pleister in een keer eraf doet uiteindelijk minder pijn dan langzaam. Mijn moeder had een zus, waar het psychisch slecht mee ging (uiteindelijk overleden aan kanker), zij heeft daar jaren mee geworsteld en was altijd wel in haar gedachten, zeker voordat ze trouwde. Dit wil en kan ik mijn zus niet aandoen, zij heeft recht op haar eigen leven en zeker haar kinderen. Lastige is natuurlijk dat ik hier met niemand over kan praten en zeker niet met hun.
Ik heb de antwoorden niet, ik ken alleen de worsteling.

Is het niet egoïstisch om te willen dat je naaste blijft leven als deze dat zelf niet meer wil? Ik vind dit een lastige filosofische vraag? Leef je voor jezelf of voor andere en waar zit die balans?

Godsdienst heb ik weinig mee, vind het wel mooi dat je hier rust en mooie dingen in vind.

rian66
Berichten: 46
Lid geworden op: wo jun 04, 2014 10:28

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord gepleegd

Bericht door rian66 » zo mar 01, 2015 18:21

Lieve Dutchy77,

Tranen springen in mijn ogen omdat ik weet hoe jij worstelt.
Mijn dochter heeft zo 3 jaar rondgelopen. Uiteindelijk heb ik tegen haar gezegd dat het vreselijk egoïstisch was van ons om haar hier op aarde te willen houden terwijl zij zo verschrikkelijk ongelukkig was.
Natuurlijk hebben we naar mogelijkheden gezocht om haar gelukkiger te maken...een nieuwe baan, een nieuw huis, af en toe lekker winkelen en naar de kapper. Haar jongere zusje nam haar mee het uitgaansleven in zodat ze nieuwe vrienden kreeg, maar ze werd er alleen nog maar ongelukkiger van en ze was zo moe van het proberen om hier te blijven...alleen maar voor ons.
Ik zag geen licht meer in haar ogen, we hebben hulp gezocht bij de GGD waar ze elke week gesprekken kreeg met een psycholoog in combinatie met medicijnen.
Wat heeft het kind gestreden om voor ons gelukkig te zijn, dus ik begrijp jouw worsteling als geen ander en het gaat me door merg en been.
Ik heb tegen mijn dochter gezegd dat ze mocht 'gaan', ook al zou ik dan sterven van verdriet.
Pas toen het allemaal gebeurd was en ik mijn meisje moest laten cremeren begreep ik dat we nog veel meer hadden kunnen doen om haar een humaan einde te kunnen laten geven.
Daar ben ik toen met mezelf aan de slag gegaan. Ik ben naar de huisarts gegaan voor een euthanasie verklaring. Ik ben lid geworden van de levenseindekliniek in Nederland. Ik draag een penning dat ik niet gereanimeerd wil worden bij een hartaanval. Nu nog hopen dat ze hier in Nederland de wet gaan veranderen dat elk mens het recht krijgt om op een humane manier te sterven wanneer hij of zij dat wil...ongeacht leeftijd, ziekte of depressie.
Ik vind dat ik het recht heb om op een humane manier te sterven...wanneer ik dat wil.
Hierover voer ik nu gesprekken met vrienden, familie en kennissen.
Ze geven je nu pas een spuitje als je blind, verlamd, incontinent en eigenlijk alleen nog maar leeft als een kasplantje. Te erg voor woorden.
Ja, ik begrijp je en ik zal je nooit veroordelen. Misschien kun je dezelfde strijd aangaan zoals ik dat nu doe, te beginnen bij je huisarts.
En Dutchy77...wij zijn echt niet de enigen in Nederland die er zo over denken!!!!
Nog liever hoop ik dat het geluk je nog toe gaat lachen en dat je de dood nog een een hele tijd uit wilt stellen. Maar als je honderd procent zeker bent van je doodswens...gooi dan de boel open en ga toch ook praten met je familie. Waar er eerst tegenstand zal gaan komen, zullen ze in gaan zien dat als jij dit echt wilt, dat ze dat moeten respecteren. Ik wens je heel veel kracht, liefs, wijsheid en sterkte. En bedankt dat je samen met mij over dit beladen onderwerp wilt praten. Heel veel liefs van mij, xxxxx

dutchy77

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord gepleegd

Bericht door dutchy77 » zo mar 01, 2015 19:50

Het is absolute niet mijn bedoeling om je enig verdriet te bezorgen of maar enig discomfort. Mijn bedoeling was om je te laten zien hoe ik er over denk, misschien ook wel enig inzicht in denkpatronen die ook bij je dochter aan de hand waren (speculatief mijnerzijds). Je dochter heeft haar keuze gemaakt en uiteindelijk zal ik mijn keuze maken. Uiteindelijk is het een hele persoonlijke keuze.

Ik zou heel graag willen, wat mijn keuze ook is, dat mijn ouders en mijn zus en haar gezin wel weer levensvreugde vinden en genot. Hoe moeilijk dat ook voor hun zal zijn.

Wat betreft euthanasie, vind ik ook een hele persoonlijke keuze, ben liberaal en vind dus dat iedereen hun eigen keuze mag en kan maken, verruiming naar psychisch leiden is misschien wenselijk. Is al mogelijk in Nederland, als er uitzichtloos leiden is.

Wat ik nu niet begrijp, zeg je nu dat je ook een eind aan je eigen leven wil maken? Of lees ik dat verkeerd?

rian66
Berichten: 46
Lid geworden op: wo jun 04, 2014 10:28

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord gepleegd

Bericht door rian66 » ma mar 02, 2015 11:20

Hoi Dutchy77,

Nee hoor, ik wil absoluut geen einde aan mijn leven maken, maar als ik ernstig ziek (psychisch of lichamelijk) word, dan wil ik wel op een humane manier kunnen sterven, vandaar dat ik dit allemaal al geregeld heb.
Ik weet dat je mij niet verdrietig wil maken, en dat doe je ook niet.
Juist heel aardig van je dat je zo diep op mijn schrijven in durft te gaan.
Bedankt hiervoor, liefs van mij, xxx

dutchy77

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord gepleegd

Bericht door dutchy77 » ma mar 02, 2015 15:47

Gelukkig maar, Rian, vind ik fijn om te lezen dat ik je niet extra verdriet aandoe. Ik vind het wel jammer te lezen dat je niet weer je geluk hebt kunnen vinden na de dood van je dochter. Daarnaast vind ik het ontzettend knap dat je wel doorgaat voor je familie en gezin. Weet ook niet goed hoe ik je daarmee verder kan helpen en voor jouw je geluk weer te vinden. Ik val misschien in herhaling, maar voor mijn ouderlijk gezin heb ik de diepe wens dat zij gelukkig worden en vrede hebben met mijn keuze.

Paules
Berichten: 83
Lid geworden op: vr feb 20, 2015 09:36

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord gepleegd

Bericht door Paules » ma mar 02, 2015 19:11

ik heb je verhaal gelezen
het raakt mij
eigenlijk kan en wil ik niet meer zeggen

Joan

Gebruikersavatar
soulsearcherx
Berichten: 522
Lid geworden op: wo feb 06, 2013 15:08

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord gepleegd

Bericht door soulsearcherx » do mar 05, 2015 19:10

ik heb het ook gelezen en het raakt mij..
ik denk aan zelfmoord maar ik wil niet dat mijn moeder mij aantreft, hangend aan mijn bedrand, met mijn ogen wijd open.. of iemand anders.. wie dan ook.
ik wil je even veel sterkte wensen..
Chantal is nu waar ze wilde. je hebt haar laten gaan, zoals ze wilde.
ik vind ook dat mensen die depressief zijn recht hebben op euthanasie, het is hun keuze om te sterven, en het is beter dan wat voor zelfmoordmanier dan ook waar je mensen een levenslang trauma mee kan bezorgen..
in Latijns Amerika kan je gewoon op de zwarte markt een zelfmoordpil kopen, die ook wel de liefdespil word genoemd en daar word dan verder niet moeilijk over gedaan.
ik vind dat ze euthanasie veel gemakkelijker zouden moeten maken..
Smile like a donut
what we call darkness is light we cannot see

dutchy77

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord gepleegd

Bericht door dutchy77 » do mar 05, 2015 21:37

soulsearcherx schreef:ik heb het ook gelezen en het raakt mij..
ik denk aan zelfmoord maar ik wil niet dat mijn moeder mij aantreft, hangend aan mijn bedrand, met mijn ogen wijd open.. of iemand anders.. wie dan ook.
ik wil je even veel sterkte wensen..
Chantal is nu waar ze wilde. je hebt haar laten gaan, zoals ze wilde.
ik vind ook dat mensen die depressief zijn recht hebben op euthanasie, het is hun keuze om te sterven, en het is beter dan wat voor zelfmoordmanier dan ook waar je mensen een levenslang trauma mee kan bezorgen..
in Latijns Amerika kan je gewoon op de zwarte markt een zelfmoordpil kopen, die ook wel de liefdespil word genoemd en daar word dan verder niet moeilijk over gedaan.
ik vind dat ze euthanasie veel gemakkelijker zouden moeten maken..
Weet niet of we deze draad moeten kapen om over of euthanasie bij depressiviteit te gaan praten. Inhoudelijk denk ik in grote lijnen er hetzelfde over. Ik zou alleen zeggen dat je het ook niet te makkelijk moet maken, euthanasie / zelfdoding in een opwelling is ook niet wat een probleem oplost denk ik. Weloverwogen en dus een eigen keuze maken, dat vind ik (natuurlijk) wel een ander verhaal.

Gebruikersavatar
soulsearcherx
Berichten: 522
Lid geworden op: wo feb 06, 2013 15:08

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord gepleegd

Bericht door soulsearcherx » vr mar 06, 2015 16:57

dutchy77 schreef:
soulsearcherx schreef:ik heb het ook gelezen en het raakt mij..
ik denk aan zelfmoord maar ik wil niet dat mijn moeder mij aantreft, hangend aan mijn bedrand, met mijn ogen wijd open.. of iemand anders.. wie dan ook.
ik wil je even veel sterkte wensen..
Chantal is nu waar ze wilde. je hebt haar laten gaan, zoals ze wilde.
ik vind ook dat mensen die depressief zijn recht hebben op euthanasie, het is hun keuze om te sterven, en het is beter dan wat voor zelfmoordmanier dan ook waar je mensen een levenslang trauma mee kan bezorgen..
in Latijns Amerika kan je gewoon op de zwarte markt een zelfmoordpil kopen, die ook wel de liefdespil word genoemd en daar word dan verder niet moeilijk over gedaan.
ik vind dat ze euthanasie veel gemakkelijker zouden moeten maken..
Weet niet of we deze draad moeten kapen om over of euthanasie bij depressiviteit te gaan praten. Inhoudelijk denk ik in grote lijnen er hetzelfde over. Ik zou alleen zeggen dat je het ook niet te makkelijk moet maken, euthanasie / zelfdoding in een opwelling is ook niet wat een probleem oplost denk ik. Weloverwogen en dus een eigen keuze maken, dat vind ik (natuurlijk) wel een ander verhaal.
dat is zo, maar artsen mogen het ook sneller aanbieden..
voorbeeld: ik heb horror fusionis, een foutje in mijn hersenen waarbij mijn oogzenuwen niet samenwerken en ik dubbel moet zien.. dit werd geconstateerd toen ik 15 was. ik kreeg de opties: een oog uitschakelen met een blinderende lens(dat wil ik niet voor mijn blikveld en het nog een beetje diepte wat ik kan zien) een oog waziger maken(waar ik dan bang voor ben is dat dan dat oog wil accommoderen en ik daar heel erg moe van wordt) of geen stappen ondernemen en gewoon door twee ogen blijven kijken..
ik had ook best een optie 4: willen hebben: ik wil niet nog een mogelijke 80 jaar hier mee rond lopen.. ik kan amper lezen... als ik me ergens op moet focussen is het een hell, ik heb een dominant oog en een oog met sterkte, en de oogbol van het oog met sterkte doet ook vaak pijn. als ik lees terwijl ik iets voor 1 oog houd wil het oog toch ook mee te lezen en die ik hetgeen wat ik voor mijn oog houd alsnog door mijn letters heen.. dus erg veel lost het ook niet op en ik krijg er alleen maar nog meer hoofdpijn van. momenteel kan ik dus alleen savonds leren omdat ik minder last heb van het dubbele beeld bij kunstmatig licht.. is dat dan ondragelijk lijden?

oke, er waren wel 3 mogelijke oplossingen waar ik er een uit heb gekozen maar wat nou als ik euthanasie de beste oplossing vind?
Smile like a donut
what we call darkness is light we cannot see

dutchy77

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord gepleegd

Bericht door dutchy77 » vr mar 06, 2015 18:53

Is dat uitzichtloos lijden? Eerlijkgezegd was mijn eerste reactie nee, als je er z'n last van hebt zijn er nog twee andere opties. In tweede reactie, ik kan en mag er niet over oordelen, ik kan niet invoelen hoe het is en dezelfde kwaal voor de een is het effect anders dan voor een ander. Dus als jij optie vier hiervoor zou kiezen dan is dat zo. Vind het wel logisch dat je die optie niet geboden krijgt door je arts, meer een psychisch iets, niet minder erg of zo, maar wel anders dan lichamelijk. Dat maakt het zo moeilijk.

Gebruikersavatar
soulsearcherx
Berichten: 522
Lid geworden op: wo feb 06, 2013 15:08

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord gepleegd

Bericht door soulsearcherx » vr mar 06, 2015 19:15

dutchy77 schreef:Is dat uitzichtloos lijden? Eerlijkgezegd was mijn eerste reactie nee, als je er z'n last van hebt zijn er nog twee andere opties. In tweede reactie, ik kan en mag er niet over oordelen, ik kan niet invoelen hoe het is en dezelfde kwaal voor de een is het effect anders dan voor een ander. Dus als jij optie vier hiervoor zou kiezen dan is dat zo. Vind het wel logisch dat je die optie niet geboden krijgt door je arts, meer een psychisch iets, niet minder erg of zo, maar wel anders dan lichamelijk. Dat maakt het zo moeilijk.
het is idd meer een psychisch iets :gek:
ik zal er ook niet voor kiezen om mezelf expres aan 1 oog blind te laten maken, want dan krijg je het probleem: (wat je bij andere blinden of halfblinden hebt)
dat je visuele centra van dat oog nog wel werken.. nu werken ze ook, en besturen ze nog een oog. en ik denk dat dat anders een heel verwarrend gevoel gaat geven...
ik denk dat dat ook wel weer went, maar het is gewoon zo bizar allemaal en mensen zullen het niet begrijpen waarom ik expres er voor zou kiezen om een oog uit te laten schakelen..
Smile like a donut
what we call darkness is light we cannot see

dutchy77

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord gepleegd

Bericht door dutchy77 » vr mar 06, 2015 19:41

soulsearcherx schreef: het is idd meer een psychisch iets :gek:
ik zal er ook niet voor kiezen om mezelf expres aan 1 oog blind te laten maken, want dan krijg je het probleem: (wat je bij andere blinden of halfblinden hebt)
dat je visuele centra van dat oog nog wel werken.. nu werken ze ook, en besturen ze nog een oog. en ik denk dat dat anders een heel verwarrend gevoel gaat geven...
ik denk dat dat ook wel weer went, maar het is gewoon zo bizar allemaal en mensen zullen het niet begrijpen waarom ik expres er voor zou kiezen om een oog uit te laten schakelen..
Ik snap heel goed dat je je zelf blind laat maken aan 1 oog, Soul, naar wat je beschrijft zou ik dat denk ik ook doen. Ik zou er weinig problemen mee hebben, als iets niet meer werkt, wegsnijden. Maar goed snap ook dat veel mensen dit een rare misschien koele reactie vinden.

Bespeur ik hier angst voor wat er misschien gebeurd als je het laat doen? Misschien werkt het voor jouw om eens te kijken of er lotgenoten zijn te vinden die dezelfde operatie hebben ondergaan en vragen hoe het was voor hun en waarom ze het wel hebben gedaan. Hier moeten mensen vast mensen voor te vinden zijn, hetzij via een ziekenhuis, hetzij via een patiëntenvereniging. Zou dat een stap kunnen zijn voor je?

rian66
Berichten: 46
Lid geworden op: wo jun 04, 2014 10:28

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord gepleegd

Bericht door rian66 » za mar 07, 2015 11:37

Wat vervelend voor je soulsearcherx!
Zo zie je maar hoe persoonlijk en uniek iedereen over dit onderwerp denkt.
Ik ben vooral met dit onderwerp bezig omdat mijn dochter zelfmoord heeft gepleegd.
Hiervoor stond ik er echt geen seconde bij stil, zelfs niet toen Chantal het er dagelijks over had...over dood willen.
Ik wilde er gewoon niks mee te maken hebben, ik wilde niet over een mogelijke dood van mijn kind nadenken.
Had ik dat wél gedaan, dan had ik veel meer voor haar kunnen betekenen...zoals zoeken naar een humane dood bijvoorbeeld, waarbij
ik haar hand had kunnen vasthouden en haar vredig had kunnen laten gaan.
Nu zijn er ongeveer 100 mensen getraumatiseerd door haar overlijden en dat had dus voorkomen kunnen worden.
Maar dat kan ik nu pas zeggen omdat ik er al vier jaar lang elke dag mee bezig ben.
Het blijft gewoon moeilijk...
Bedankt voor jullie reacties, xxxx

dutchy77

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord gepleegd

Bericht door dutchy77 » ma apr 20, 2015 11:02

ik snap dat mensen er niet bij kunnen als andere er voor kiezen om niet meer door te gaan en kiezen voor de dood.

Het leven is er op gericht om te blijven leven en er is dus veel voor nodig om deze natuurlijke neigingen tegen te gaan.

rian66
Berichten: 46
Lid geworden op: wo jun 04, 2014 10:28

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord gepleegd

Bericht door rian66 » ma apr 20, 2015 11:45

Over tien dagen is het vier jaar geleden dat mijn dochter naar de 'andere kant' ging.
In principe gaat het goed met mij.
Na vier jaar kan ik toch écht weer lachen, genieten van kleine dingen, een drankje doen met goede vrienden, naar feestjes van familie enz...
Toch ben ik volop bezig een manier te zoeken om op mijn 55e verjaardag heerlijk naar bed te gaan om dan nooit meer wakker te worden.
Ik ben nu 48, dus ik heb 7 jaar de tijd om me voor te bereiden en mezelf de kans te geven om op deze beslissing terug te komen.
Je weet natuurlijk nooit wat er in 7 jaar tijd gaat gebeuren, misschien word ik nog wel oma.
Mijn jongste dochter is nu 26 en heeft een leuke vriend, mijn zoon is nu 21 en doet het ook hartstikke goed...mijn relatie gaat lekker en ik woon in een mooi huis.
Ik ben momenteel werkloos en krijg een ww-uitkering dus financieel mag ik ook niet klagen.

Ondanks al dit geluk overheerst het verdriet, elke seconde van de dag.
Daarom heb ik een humane dood voor mezelf tot in de kleinste puntjes uitgewerkt.
Als eerste heb ik natuurlijk met mijn kinderen, vriend en vrienden gesproken. Dit ging diep...heel diep.
Na een lange tijd (ongeveer een half jaar) hadden ze wel door dat ik het daadwerkelijk meen.
Toen ben ik afgelopen januari met mijn huisarts en mijn psycholoog gaan praten. Dat ging goed en ze veroordeelden mijn gedachten niet!!!!!
Daarna ben ik lid geworden van de NVVE. (Nederlandse vereniging voor een humaan levenseinde).
Ik heb alle formulieren ingevuld en ondertekend. Kopieën gemaakt voor mijn kinderen voor een volmacht. Zij hebben deze ondertekend.
Ik heb een niet-reanimeren penning gekocht.
Het boek; De Uitweg, heb ik helemaal bestudeerd zodat er niks mis kan gaan. Hier staan heel veel tips en middelen in.
Ik heb de levenseindekliniek benaderd en ben daar ook lid van geworden.

Alles is dus geregeld en ligt in een mooi mapje in mijn kastje. Er wordt open over gesproken want ik wil niets stiekem doen.
Bij elk 'samenzijn' met mijn kinderen, overige familie of vrienden heb ik het er wel even over.
Niet zwaar en beladen maar vooral vrolijk en met veel humor. Ik ben namelijk bang dat ze het in de loop van de jaren gaan vergeten en gaan denken; oh, het gaat super goed met haar, ze zal het nu niet meer gaan doen...en dat wil ik voorkomen.
Het geeft me enorm veel rust dat ik alles zo goed heb geregeld en dat ik mezelf geen geweld aan hoef te doen als het ooit zover komt!
Dat ik mijn verhaal hier opschrijf doe ik eigenlijk om mensen te laten weten dat je jezelf geen grof geweld aan hoeft te doen als je persé dood wilt.
Er zijn gewoon manieren voor een humane zelfdoding, je moet er alleen wel veel werk voor verrichten maar dat geeft je dan aan de andere kant ook de kans om op je beslissing terug te komen.
En je krijgt gesprekken met je huisarts, want die zal je uiteindelijk toch moeten helpen als het zover is.

Voor iedereen weer heel veel liefs en sterkte en bedankt voor het lezen!

Plaats reactie