Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord gepleegd

Mensen die iets willen vragen of vertellen over de verwerking van pijn en verdriet.

Moderator: Modgroep

Gebruikersavatar
hana
Moderator
Berichten: 4898
Lid geworden op: wo okt 10, 2012 01:34

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord geplee

Bericht door hana » ma jun 16, 2014 12:55

rian66 schreef:k doe nu héél rustig aan, beetje lezen, schrijven, veel slapen. En ik woon midden in de polder, de buren wonen een kilometer verderop.
lekker even niemand om me heen...ik voel me al wat rustiger worden dus de 'inzinking' is alweer een eind over.
Na drie jaar voel ik die inzinkingen aankomen en dan moet ik mezelf echt even terugtrekken, dat werkt voor mij het beste.
Goed dat je dat voor jezelf weet.

En over die negativiteit over ouders. Ja.. daar heb je wel een punt. Maar als ik mijn dagboek even als voorbeeld neem, ik vind het fijn om hier af te reageren, en vaak ja, is dat over mijn ouders. Maar het feit dat ik zo boos op ze kan worden, laat zien dat ze veel voor mij betekenen. Misschien vertel ik lang niet genoeg de positieve punten, je opmerking zet me aan het denken.
rian66 schreef:Ik ben nu ook bang dat Chantal geen seconde aan mij heeft gedacht toen ze op de snelweg liep, anders had ze mij wel gebeld.
Met deze gedachten moet ik leren leven, al ben ik in de afgelopen drie jaar nog geen seconde boos op haar geweest.
Ik kan haar beslissing zo goed begrijpen, maar ach...wat ben ik verdrietig, pffffff
Ik denk, maar ik heb jouw dochter natuurlijk nooit gekend, maar denk wel dat ze aan je heeft gedacht. Ik heb zelf ook eens op het punt gestaan om, en ik dacht juist constant aan mijn ouders en broertje. Ken een voorbeeld van een jeugdvriend, die als laatst afscheid heeft genomen van zijn moeder. Denk dat ieder kind met liefhebbende ouders, op zo'n moment juist aan zijn/haar ouders denkt. Goed, zeker weten zal je het nooit.


Wauw... een kilometer afstand van de buren, dat zou ik ook wel willen :) Lijkt me heerlijk.

Wens je een fijne dag.
Laat niemand vertellen dat je iets niet kan.

Gun iemands geluk, maar ook iemands ongeluk.

"Heelal.
Hoe verder men keek, hoe groter het leek."

- Jules Deelder - http://www.volkskrant.nl/archief/gedicht~a721468/

rian66
Berichten: 46
Lid geworden op: wo jun 04, 2014 10:28

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord geplee

Bericht door rian66 » di jun 17, 2014 10:51

Beste Hana,

Bedankt voor je lieve reactie, en dat je zo open bent over je poging en dat je toen juist aan je ouders moest denken!
Dat herinnert mij weer aan de twee eerdere pogingen die Chantal deed...
Haar eerste poging zou nooit gelukt zijn, dat heeft ze mij destijds verteld, omdat ze mij nooit hier achter zou kunnen laten, DAT heeft haar toen tegen gehouden.
Bij haar tweede poging, toen ze bijkwam in het ziekenhuis, en alleen ik naast haar zat en haar hand vasthield...toen deed ze haar ogen open en huilde; 'Oh mama, zeg dat ik dood ben!!!'
Ik huilde met haar mee en zei; 'Nee lieverd, je bent er nog steeds, en daar ben ik zó dankbaar voor! Ik kan jou toch niet missen...Niemand kan jou missen!'
Die nacht moest ik haar achter laten in een psychiatrisch ziekenhuis maar de volgende dag hebben haar vader, zusje, broertje en ik haar opgehaald, daar moest ik toen nog voor tekenen,
dat wij zelf alle verantwoording op ons namen. Boeiend!!!! (tsss)
Chantal en ik hebben nog veel gesproken over deze tweede poging die wel degelijk serieus was.
Toen kwam de hulpverlening ook wel op gang, maar er bleef van alles mis gaan. Afspraken die verzet werden, haar psycholoog die ziek werd, de schuldhulp die steeds maar uitgesteld werd.
Wat waren wij machteloos zeg! Die hulpverlening in het rijkste land ter wereld faalt van hier tot Tokio, maar dat is mijn ervaring.
Ik wist gewoon dat ze 'het' ging doen, daar was ze heel stellig in, maar ik mocht het tegen niemand vertellen.
Ik heb het toen toch (in vertrouwen dacht ik) tegen een goede vriend verteld en die deed mijn verhaal af als; Ze wil alleen maar aandacht.
Ik was toen zó kwaad op hem dat ik mijn glas drinken tegen de muur kapot gooide.
Toen Chantal dood was is mijn andere dochter nog diezelfde nacht naar die vriend gelopen. Hij schrok zich te pletter en stond binnen een uur bij ons in huis.
Ik heb hem toen, ondanks mijn shock, duidelijk weten te maken dat ik niet op hem zat te wachten en of hij aub weg wilde gaan. Spijt spijt spijt...van zijn kant!!!
Na drie jaar is het contact tussen hem en mij wel weer hersteld maar ik neem hem nooit meer in vertrouwen.
Ach ja, als je Chantal kende, altijd vrolijk en spontaan...
Niemand zou me geloofd hebben, maar wat stonden we alleen in die geweldige wereld met een superfamilie en fantastische vrienden.
Ik ben na de dood van Chantal wel heel erg veranderd...niemand hoeft nog op mijn hulp te rekenen, behalve mijn zoon en dochter, de rest mag van mij vandaag nog dood vallen.
Daar komt mijn woede om de hoek...nooit tegenover Chantal, maar tegen de buitenwereld. Daar ben ik tot op de dag van vandaag nog razend op/om.
Een van de vele 'logen' die ik de eerste anderhalf jaar heb gehad zeggen dat dit bij het 'rouwproces' hoort. Haha, tuurlijk! Niemand die mij nog iets wijs maakt.
De hele hulpverlening kan mij gestolen worden, ik heb nu al anderhalf jaar geen huisarts, psycholoog of wat dan ook, gezien.
Op recept haal ik elke maand een doosje oxazepam en daar draai ik goed op. Het enige wat mij helpt zijn lotgenoten.
Die weten tenminste hoe ik me voel en samen slepen wij elkaar er doorheen. Dit forum helpt mij ook, hier zie ik de kant van mensen die zich net zo voelen als mijn dochter.
Ik kan niemand helpen helaas, ik heb zelfs mijn eigen dochter niet kunnen helpen, maar de verhalen die ik hier lees laten Chantal (in mijn gedachten) weer leven, hoe krom dat ook klinkt.
Voor Chantal is alles te laat, en ik hoop dat de mensen die hier schrijven wél de balans in hun leven terug vinden en dat ze ergens de kracht vandaan kunnen halen om te blijven leven.
Ik wens iedereen voor vandaag weer heel veel liefs en sterkte!

Bolleke777

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord geplee

Bericht door Bolleke777 » wo jun 18, 2014 16:53

.
Laatst gewijzigd door Bolleke777 op vr jul 04, 2014 00:18, 1 keer totaal gewijzigd.

rian66
Berichten: 46
Lid geworden op: wo jun 04, 2014 10:28

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord geplee

Bericht door rian66 » do jun 19, 2014 09:51

Hey Bolleke777,

Je hebt me absoluut nergens mee gekwetst, ik vind het zelfs heel fijn dat je je zo in mijn verhaal hebt verdiept. Bedankt hiervoor.
Wat die psycholoog betreft; ik heb er nu twee gehad, én een ervaringsdeskundige én een psychiater, maar ze boeiden mij geen van allen.
Ik heb gespreksgroepen gehad, tien keer, met lotgenoten, en dat is het enige wat mij een beetje geholpen heeft.
Ik gooi mijn verhaal er wel uit hoor, en krop niets op. Daarom schrijf ik nu ook hier én op het forum; werkgroepverder.be.
We hebben via dat forum ook daadwerkelijk contact, er zijn er al een paar bij mij op visite geweest en ik bij hen, dat waren waardevolle momenten maar ook erg emotioneel...
In het begin na de dood van Chantal draaide alles om haar zelfmoord en de grote vraag; Waarom??????
Nu ben ik meer op zoek naar ouders van een overleden kind, die hele zelfmoord doet er eigenlijk niet meer toe.
Als ik Chantal had verloren bij een ongeluk of aan een ernstige ziekte dan had ik me nu precies hetzelfde gevoeld.
Het is de buitenwereld die anders reageert...'Ze heeft er toch zelf voor gekozen???' (Alsof ik er dan maar BLIJ mee moet zijn of zo!!!???)
Dan zeg ik; 'Ja inderdaad, zij wel, maar IK niet!!!!'
Ik heb al contact met een paar ouders die hun kind zijn verloren door ziekte of een ongeluk, en het valt me op dat zij met dezelfde problemen kampen als ik.
Mensen willen niet praten over de dood van een kind, het is namelijk de grootste angst van elke ouder...en daar wil men niets over horen, daar wil men zelfs VER vandaan blijven!!!
Hoe vaak er tegen mij niet gezegd wordt; 'Ooooh, ik moet er NIET aan denken dat ik één van mijn kinderen moet missen. Ik snap niet dat je niet knettergek wordt!!!'
Ze moesten eens weten hoe knettergek ik ben geworden!!!! Mijn leven is voorbij, het heeft gewoon geen enkele zin meer. Niets is nog leuk, niets wordt ooit nog hetzelfde!
En dat weet ik door gesprekken met ouders die hun kind dertig jaar geleden kwijt zijn geraakt. Je ziet hen gewoon wegkwijnen, net als ik aan het doen ben.
Vier jaar geleden ben ik op mijn werk in het casino overvallen, drie minuten een pistool op mijn hoofd gehad...daar heb ik PTSS aan over gehouden.
Ik heb daarvoor destijds EMDR therapie gehad, wat mij toen wel geholpen heeft. Maar die overval is een schijntje vergeleken bij de dood van Chantal.
Godzijdank mochten we haar nog zien in de kist, al leek ze totaal niet meer op Chantal.
Bij EMDR therapie moet je terug naar 'HET MOMENT' van...en dat heb ik dus alweer op mezelf toegepast...
Vooral veel kijken naar de foto hoe ze onder de vrachtwagen lag (Die stond destijds groot op internet!!!!!) Zónder een laken over haar heen.
Ik ben toen helemaal uit mijn plaat gegaan tegen die fotograaf en die zou een rechtszaak aan zijn broek krijgen als hij niet binnen tien minuten die foto van internet haalde.
Hij werkte voor een krant, en godzijdank hebben ze die foto toen meteen verwijderd, met de nodige excuses (heel netjes), maar ik had hem wel opgeslagen op mijn pc.
Ik heb die foto een keer uitgeprint en meegenomen naar mijn therapeut...nou, die man wist niet meer hoe hij mij moest helpen, toen heb ik hem maar geholpen...
Dit is goed voor mij...hier even over schrijven! Ik weet niet of het is toegestaan, die keiharde details, maar het is wél de waarheid waar ik mee om moet gaan.
Ik word er wel weer beroerd van, dus ik ga even stoppen. Die beroerdheid gaat straks vanzelf wel weer weg, dus daar hoeft niemand zich druk over te maken.
Ik wens iedereen voor vandaag weer heel veel liefs en sterkte, en bedankt voor het lezen van mijn verhaal.
Het troost mij dat ik hier niet als een parasiet wordt behandeld!

Gebruikersavatar
Panthera
Moderator
Berichten: 3279
Lid geworden op: di mar 03, 2009 23:47
Locatie: Brabant

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord geplee

Bericht door Panthera » do jun 19, 2014 10:03

Het is de buitenwereld die anders reageert...'Ze heeft er toch zelf voor gekozen???'
Dat snap ik niet, van die mensen dan bedoel ik. Het lijkt me juist veel erger als je kind er zelf voor gekozen heeft. Kan me voorstellen dat je dan zelf ook met een mega schuldgevoel rondloopt.

Bij een ongeluk of ziekte kun je er (meestal) zelf niets aan doen, het is gewoon gebeurd. En met langdurige ziekte kun je zelfs nog afscheid nemen, alhoewel met dat ook wel weer zeer moeilijk lijkt.

Ik vind het jammer dat de psych niet geholpen heeft. Maar wel fijn dat je bij lotgenoten terecht kunt.

P.s. Alleen methodes van zelfmoord mogen niet, maar op dit moment is het nog oké wat je schrijft.
................I love you................
..to the moon and back again..
.......to infinity and beyond......
...........forever and ever..........
.................... :hart: ....................

rian66
Berichten: 46
Lid geworden op: wo jun 04, 2014 10:28

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord geplee

Bericht door rian66 » vr jun 20, 2014 10:27

Ergens begrijp ik het wel...de reacties van de mensen.
Niemand wil geconfronteerd worden met zelfbevrijding.
Veel mensen vinden het de makkelijkste weg, een laffe daad (ook dat is al tegen mij gezegd...) 'Wat is jouw dochter laf zeg!!!'
Ik loop er elke seconde van de dag mee rond en ga er ook mee slapen, maar mensen die mij opeens zien, schrikken zich rot.
Daar heb je dat mens van wie de dochter zelfmoord heeft gepleegd...daar zal wel een flinke steek aan los zitten...
Zo zijn mensen nu eenmaal, keihard oordelen.
Ik heb geen zin meer om te vechten tegen deze veroordelingen, ik vind dit soort mensen te dom voor woorden en steek er ook geen seconde energie meer in.
Mijn wereldje is klein geworden maar dat vind ik eigenlijk wél zo prettig.
Laat me alleen, alleen met al mijn verdriet, Rita Hovink...
Ik kan soms helemaal opgaan in de muziek, lekker in mijn eentje...keihard muziek draaien, de nummers van de crematie van Chantal.
Dan komt het er wel uit hoor, en dan wil ik echt niemand om me heen hebben.
Chantal was gek van het nummer van Marco Borsato...'alles kwijt.' Zij wist zeker dat dit nummer over zelfmoord ging en als ze ooit dood ging moesten wij dit nummer draaien.
Wij spraken vaak over de dood, het boeide haar enorm, mij trouwens ook. Reïncarnatie, de zin van het leven, de hemel of de hel, het geloof, een hiervoor en een hierna.
Uren kon ik hier met haar over filosoferen.
Hé wat lekker dat er leuke herinneringen terugkomen...maar nu komt ook meteen het grote gemis weer...pffffffffffffffffffffff

Violence
Berichten: 4371
Lid geworden op: wo sep 18, 2013 15:30

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord geplee

Bericht door Violence » vr jun 20, 2014 17:25

Precies, geen energie in die mensen steken! Ze hebben meteen hun oordeel klaar, en staan er niet eens bij stil dat ze jou daarmee kunnen kwetsen. En dat hun oordeel meestal nergens op slaat.
Zelfmoord is niet de beste oplossing, maar zeker geen laffe daad. Ik vind dat zoiets heel veel moed vergt.

Bolleke777

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord geplee

Bericht door Bolleke777 » ma jun 23, 2014 00:16

.
Laatst gewijzigd door Bolleke777 op vr jul 04, 2014 00:19, 1 keer totaal gewijzigd.

rian66
Berichten: 46
Lid geworden op: wo jun 04, 2014 10:28

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord geplee

Bericht door rian66 » ma jun 23, 2014 12:34

Hey Bolleke777 en iedereen die mee leest...
Ik ben het hele weekend niet op dit forum geweest, dus het was een verrassing dat er reacties waren, haha
Vrijdag heb ik me ingeschreven bij VOOK, Vereniging voor ouders van een overleden kind, en daar zit ik zo'n beetje het hele weekend al op het forum te lezen.
Wat een schrijnende verhalen, veel kinderen verongelukt en door ziekte overleden.
Er schrijft ook een vrouw van 67 die een paar maanden geleden haar dochter van 45 heeft verloren aan een ziekte.
Door al die verhalen te lezen merk ik dat ik al een heel eind op de goede weg zit.
Er zit toch echt een patroon in de rouwverwerking en ik merk aan andere schrijvers die nu ook drie jaar verder zijn dat er veel overeenkomsten zijn.
Ons verdriet komt nu als de golven van de zee. De ene week gaat het goed, dan storten we weer een dag of wat in en dan gaan we weer verder.
Het verdriet is er altijd...behalve die twee seconden als je 's morgens wakker wordt, na die twee seconden komt het besef elke dag weer keihard binnen, alsof je een keiharde dreun in je maag krijgt.
Dit hebben alle ouders die hun kind kwijt zijn...ongeacht de oorzaak.
Voor de buitenwereld ben ik weer die vrolijke vrouw van 'vroeger', al vinden veel mensen die het niet hebben meegemaakt dit óók weer niet normaal.
Ik kan weer genieten van het Nederlands elftal...ik geniet weer van de zon, een goeie film, een mooi boek, maar het verdriet draag ik onbeperkt met me mee.
En dát heb ik inmiddels geaccepteerd.
Chantal vindt het vreselijk dat ik zo verdrietig ben, dat heeft ze in het begin van haar dood in een droom tegen mij verteld.
Ze had géén spijt van haar dood...het is daar zelfs geweldig en toen nam ze me in mijn droom mee door het universum en liet mij, hand in hand, zien wat er nu allemaal mogelijk was voor haar.
Of het nu wel of geen droom was...ik geloof er heilig in dat het ECHT was en ben daarom ook zo dankbaar voor het boek; Een ongewoon gesprek met God.
Daarin stond precies mijn droom beschreven...bizar, maar oh zo troostend.
Natuurlijk weet Chantal dat ik de rest van mijn leven verdrietig ben omdat ik haar moet missen, maar de liefde tussen ons overstijgt de dood.
Ik leef verder en ik doe mijn best...met haar hulp want ik moest van haar verder omdat mijn andere twee kinderen mij nog nodig hebben...
Ik wéét dat ze trots op mij is op de manier waarop ik verder leef zonder haar, maar soms stort ik helemaal in...weet niet hoe verder te gaan...en dan zijn daar godzijdank deze forums waar
ik alles lekker van me af mag janken, schreeuwen, tekeer gaan enz
Dan weet ik dat ik niet de enige moeder op deze aarde ben die haar kind kwijt is, en dan verdwijnt het zelfmedelijden weer een beetje...
Dus bedankt weer voor jullie aandacht. Ik ga me nu weer even concentreren op de verhalen van die andere ouders bij VOOK.
En vanavond voetbal kijken bij mijn dochter in de kroeg, dat gaat heel gezellig worden want we zijn toch al door naar de volgende ronde!!!!

Violence
Berichten: 4371
Lid geworden op: wo sep 18, 2013 15:30

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord geplee

Bericht door Violence » ma jun 23, 2014 12:42

Mooie en hoopvolle post! :mrgreen:

Ik vind het echt mooi hoe je die droom beschreef, en dat je het verdriet geaccepteerd hebt. Vind ik ook echt knap! En ik snap dat je het verdriet de rest van je leven mee draagt, maar dat is inderdaad niet erg, zolang je het maar accepteert.

Knuffel!

rian66
Berichten: 46
Lid geworden op: wo jun 04, 2014 10:28

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord geplee

Bericht door rian66 » di jun 24, 2014 09:40

Dank je wel Violence, lief van je!
Het was inderdaad leuk bij mijn dochter in de kroeg gisteren. Na de wedstrijd werd het een dolle boel, maar toen ben ik weg gegaan, dat hoeft voor mij nog niet!
Maar ik zat wél met een glimlach in de auto...ik was toch maar mooi gegaan, al drie wedstrijden in de kroeg gezien!!!
Als het me teveel wordt, dan loop ik even de keuken in waar altijd wel iets te doen is in een cafetaria.
En zo ben ik mezelf aan het helpen én mijn dochter, die maar al te blij is met mijn hulp...

Violence
Berichten: 4371
Lid geworden op: wo sep 18, 2013 15:30

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord geplee

Bericht door Violence » di jun 24, 2014 20:16

Heel goed! :D

Violence
Berichten: 4371
Lid geworden op: wo sep 18, 2013 15:30

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord geplee

Bericht door Violence » do jul 03, 2014 21:43

Ik vraag me af hoe het met je gaat?

Violence
Berichten: 4371
Lid geworden op: wo sep 18, 2013 15:30

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord geplee

Bericht door Violence » ma jul 07, 2014 22:18

Hee Rian, hoe gaat het meer?

rian66
Berichten: 46
Lid geworden op: wo jun 04, 2014 10:28

Re: Mijn dochter van 24 heeft op 30-04-2011 zelfmoord geplee

Bericht door rian66 » za aug 02, 2014 09:52

Lieve allemaal,

Het gaat nog steeds op en neer met mijn gevoelens en gedachten.
Soms kan ik wel door de muren heen lopen, dan word ik echt hysterisch.
Het idee dat Chantal echt dood is...het is na drie jaar en twee maanden nog steeds niet te bevatten.
Soms beeld ik me in dat ze op vakantie is of zelfs dat ze is geëmigreerd. Dan kan ik er weer een paar dagen tegen.
Gelukkig kan ik onbeperkt oxazepam bij mijn huisarts krijgen. Als ik bijna uit elkaar klap van verdriet, dan neem ik een pilletje.
Het interesseert me helemaal niks of ik daar nou wel of niet aan verslaafd kan raken, Chantal komt nooit meer terug...dat is tien miljoen keer erger dan een verslaving aan oxazepam.
Ik werk veel bij mijn dochter in de kroeg, dan heb ik geen tijd om na te denken.
Het leven is niet leuk meer en zal ook nooit meer echt leuk worden.
Morgen ga ik met mijn vriend en een bevriend koppel twee dagen naar Valkenburg.
Iedereen die mij kent zegt dan; 'Leuk joh, geniet er van.'
'Dank je wel', zeg ik dan. Tja, wat moeten ze anders zeggen? Er zijn geen woorden voor het verdriet van ouders die een kind hebben verloren.
Ik bid nog steeds elke avond dat ik de volgende dag niet meer wakker hoef te worden.
Maar zie hier...ik ben niet kapot te krijgen, haha
Jullie hoeven niet bezorgd te zijn dat ik mezelf iets aan doe hoor. Ten eerste ben ik daar veel te laf voor en ten tweede is daar het feit dat we toch wel een keer dood gaan.
Over honderd jaar zijn wij hier allemaal dood. Dan is de complete aardbol weer helemaal vervangen door nieuwe mensen en is iedereen ons vergeten.
Dus ik maak er elke dag op mijn manier een 'leuke' dag van.
Elke seconde die weg tikt is een seconde dichter bij mijn overleden dochter. En dan maar hopen dat ik haar weer ga zien...
Heel veel liefs iedereen van mij en ik wens jullie allemaal kracht en sterkte om het hier op deze geweldige aarde vol te houden, xxxxxxxxxxxxxxxxxx

Plaats reactie